Amatorzy ładnego widoku
Żeglarstwo to zajęcie, które prezentuje się niezwykle malowniczo, tak jako sport, jak i jako hobby. Obserwując z zewnątrz sunące po wodzie łajby, napięte lub łopoczące żagle, piękno walki z żywiołem i sukces okiełznania natury przez ludzki umysł, dzięki czemu, nawet przy najbardziej niesprzyjających wiatrach łódź może dopłynąć do celu, wszystko to sprawia, że amatorów żeglarstwa przybywa w ogromnym tempie. Oczywiście nie ma nic bardziej radującego serce żeglarza niż widok licznej grupy ludzi, którzy podzielają jego zamiłowania i zainteresowania. Wydawać by się zatem mogło, iż fakt taki powinien być postrzegany jak najlepiej. Niestety w praktyce okazuje się, iż żeglarstwo, tak ładnie prezentujące się z zewnątrz to w rzeczywistości mnóstwo ciężkiej pracy – poczynając od wybierania szotów, przez czyszczenie zęzy, na ryzykowaniu życia kończąc. Kiedy więc wśród ludzi, których żeglarstwo przyciągnęło do siebie właśnie takimi cechami, jak wysiłek, walka czy ciężka praca, pojawiają się nagle nowi zachłyśnięci widzianymi w telewizji żaglami, to wyobraźnia tych pierwszych szybko podpowiada im, że nie będzie łatwo z takimi ludźmi na pokładzie. Jeśli bowiem członek załogi woli nosić – zupełnie nieprzydatne na wodzie, a wręcz niebezpieczne, buty damskie na wysokim obcasie zamiast kapoka, to nic więcej nie ma prawa pójść dobrze. W przypadku załogi złożonej z takich ludzi, nawet zwykłe stawianie żagli może pójść nie tak, a co dopiero, gdy nagle niezbędna okaże się naprawa silników zaburtowych. Na szczęście z dziesięciu fanów „telewizyjnego żeglarstwa” dziewięcioro wykruszy się w przeciągu kilku tygodni, a ci którzy pozostaną szybko zmienią swoje wyobrażenie o żaglach, jednak w tym wypadku wyjdzie im to z pewnością na dobre.
