Azja południowo wschodnia
W sumie niedawno, postanowiłam przekonać moją kumpelę na zawikłaną wyprawę do Ameryki południowej. Głównie, frapowały mnie tamtejsze widoki, a dodatkowo prosta architektura. W szczególności, zaś frapował mnie taras z drewna, który kiedyś obserwowałam na atrakcyjnym filmie geograficznym.
Kiedy po ponad tygodniowym pobycie za granicą wróciłam do mojego własnego domu, zaplanowałam, iż uczynię sobie podobny taras. stosunkowo szybko, wyszukałam w sieci, wszystkie materiały i projekty niezbędne ro realizacji projektu. Przede wszystkim, trzeba było odpowiednio umiejscowić taras w moim ogrodzie tak, aby nie ograniczał, a także był dość słoneczny. Dzisiaj tak rozmyślam i sądzę, że była to chyba najtrudniejsza z czynności, które musiałam przekuć w czyn, aby skopiować południowoamerykański pejzaż. Później nadeszła pora na zorganizowanie wszelkich nieodzownych tworzyw. Bez chwili namysłu, upewniłam się, że jako budulec posłuży tu drewno egzotyczne, w związku z czym od jego zorganizowania należało rozpocząć. Tutaj przyszła następna trudność, bowiem selekcja między wieloma gatunkami, okazał się okropnie kłopotliwy. Do wyboru miałam tu rodzaje takie jak garapa, lapacho, bangkirai, iroko, massaranduba, merbau, tauari, jak także wiele innych. Ja osobiście wybrałam drewno tauari. Drewno niebywale wytrwałe na negatywne oddziaływanie warunków pogodowych przeważających w Polsce, wobec tego o wytrzymałość tarasu byłam spokojna. Jednym słowem deska tarasowa zupełnie zaspakajająca mój wymysł. Składanie pełnej konstrukcji trwał cokolwiek przeszło tydzień. Teraz gdy już mój uroczy taras wzbudza nienawiść jakichkolwiek sąsiadów, z upodobaniem przesiaduję wręcz w ogrodzie i sprawdzam sieć w poszukiwaniu mebli ogrodowych, które jeszcze bardziej upiększą mój innowacyjny taras.
