Wyprawa z przyjaciółką
Pewien czas temu, pospołu z moją psiapsiółą byłyśmy na wyprawie, gdzieś w okolicach Kolumbii – tak w ogólności to Ameryka południowa. Przede wszystkim, intrygowały mnie tamtejsze krajobrazy, oraz rustykalna architektura. W szczególności, zaś intrygował mnie taras z drewna, który onegdaj przyuważyłam na ciekawym filmie geograficznym.
Gdy po ponad tygodniowym pobycie za granicą wróciłam do mojego prywatnego domu, postanowiłam, iż uczynię sobie podobny taras. W Internecie wyszperałam mnóstwo wiadomości na tematy, które mnie ciekawiły. Przede wszystkim, trzeba było poprawnie zlokalizować taras w moim ogrodzie tak, aby nie ograniczał, a także był dość nasłoneczniony. Dzisiaj tak myślę i przypuszczam, iż była to prawdopodobnie najtrudniejsza z czynności, które musiałam zrealizować, aby skopiować południowoamerykański widok. Następnym na mojej liście było poszukiwanie dobrych surowców. Bez wątpienia musiało to być drewno. Ale nie byle jakie. Wyimaginowałam sobie, iż będzie to drewno egzotyczne. W niemal jakimkolwiek sklepie z drzewami egzotycznymi asortyment był niesłychanie wielki. Do doboru miałam tutaj gatunki takie jak garapa, lapacho, bangkirai, iroko, massaranduba, merbau, tauari, ale także wiele innych. Wybór padł oczywiście na to co mnie olśniło w Kolumbii a więc garapa. Surowiec uodporniony na degradację biologiczną o cudownej brązowej i czerwonobrązowej barwie z wieloma pasmami w ciemniejszych odcieniach. Po prostu deska tarasowa, którą wyłoniłam, była kapitalna w każdym calu, idealnie wręcz dobrana do moich skłonności estetycznych. Kiedy zadysponowałam już wszystko, wyczekiwałam jedynie na przyjazd ekipy remontowej, a po niecałym tygodniu moje marzenie o ładnym tarasie urzeczywistniło się. Aktualnie analizuję różnorodne foldery w badaniu współgrających do odkrywczego tarasu mebli.
